دانلود پایان نامه

فاصله کمتر هسته تا پیرامون به کاربر اجازه می دهد تا رابطه اش را با محیط بیرون حفظ کند و می تواند تعریفی دوباره از هویت فضاهای داخلی به دست دهد. چشم انداز چه منظره آسمانی باشد که پیوسته در حال تغییر است، با فضای سبز زیبا، با فرم ها و تصاویری که در نمای ساختمان های نزدیک منعکس می شوند، برای خشنود کردن کاربران نهایی اهمیت دارد.
حداکثر فاصله هسته تا شیشه در 20 سال گذشته نسبتا بلاتغییر مانده است، زیرا این واقعیت درک شده که بالاترین بازده توسعه ها، زمانی حاصل می آید که درصد بالایی از فضا در محدوده 8 متری پوسته قرار می گیرند.
خوشایندی ساختمان
کاربران فاصله 8 تا 10 متر میان هسته تا شیشه را ترجیح می دهند که به موجب آن، عمده فضای لازم باید در فاصله 10 متری خط شیشه قرار داشته باشد. مقدار بهینه فضای قابل اجاره خالص در هر طبقه بسته به شکل ساختمان متغیر است. این شناخت نسبت به اهم خواسته های کاربران ما را متقاعد کرده است که مساحت کمتر طبقات برای کاربران خوشایندتر از فضاهای وسیعی است که مقیاس انسانی ندارند.
طراحی هسته خدماتی
در درون هسته ها فضاهایی به راهروهای ارتباطی و سایر تاسیسات اختصاص می یابد که معمولا در قفسه هایی حول هسته قرار می گرفتند. بدیهی است که تامین این شرایط در عین حال که هزینه را بالا می برد موجب افزایش کارایی نیز خواهد شد. مزایای استقرار همه تاسیسات در درون هسته و فراهم آوردن دیوار آزاد در دیوار دور هسته برای استفاده مفید از فضا اهمیت بسیار دارد.
سیستم های دال مسطح
سیستم های دال مسطح شامل دال های بتنی کاملا توپر و یا حجره ای و یا یکطرفه می باشند که مستقیما روی ستون ها تکیه دارند و از این رو در این سیستم احتیاج به قاب بندی کف نیست. این سیستم منجر به کمترین ارتفاع برای کف های ساختمان می گردد که یک برتری اقتصادی آشکار می باشد.
در سیستم ها به دلیل تمرکز زیاد برش در حوالی ستون ها غالبا یا از سر ستون ها استفاده می شود و یا بر ضخامت دال ها در نزدیکی ستون ها اضافه می گردد. دال هایی که ضخامت آنها در تمام طول دهانه ثابت است به نام صفحه های مسطح خوانده می شوند. سیستم های دال مسطح برای ساختمان های با نقشه افقی نامنظم قابل استفاده و مناسب می باشند.
سازه های دال مسطح بسته به نسبت عرض ساختمان ممکن است به عنوان عناصر باربر فقط ستون داشته باشند، یا ممکن است علاوه بر ستون از دیوارهای برشی نیز برای ازدیاد سختی جانبی در آنها استفاده شود. فرض اینکه بار های جانبی تماما به وسیله هسته یا دیوار برشی با صلبیت بیشتر مقاومت شوند و اینکه دال ها و ستون ها در مقاومت جانبی سازه ها هیچ سهمی ندارند، واقع بینانه نیست.
دال مسطح با وجود اینکه نسبتا انعطاف پذیر می باشد به دلیل پیوستگی اش با دیوارهای برشی و ستون ها بر مقاومت سیستم می افزاید. می توان چنین تصور نمود که قسمتی از دال به صورت تیر کم عمقی پیوسته به ستون ها عمل کند و در نتیجه سازه مانند یک قاب صلب رفتار مینماید. بنابراین رفتار سیستم سازه کلی مشابه رفتار سیستم مرکب از هسته و قاب می باشد. نیروهای جانبی در قسمت بالای سازه اساسا به وسیله عمل قاب و در قسمت پایین آن اساسا به وسیله سیستم دیوار برشی یا هسته مقاومت می شوند.
ایمنی در برابر آتش سوزی
ایمنی در برابر آتش سوزی همواره موضوع مهمی در ساختمان های بلند بوده است. از دهه 1970 تاکنون، تاکید بر ایمنی چنین ساختمان هایی پیوسته بیشتر شده است.
سیستم اطفاء حریق
استانداردهای مربوطه مناطق مستعد به آتش سوزی را از سایر مناطق جدا می کند. این مناطق شامل فضاهایی همچون بخش های تاسیسات، آشپزخانه ها، انبارهای مبلمان و… هستند. تعیین بخش های مختلف ساختمان و میزان مواد قابل احتراق در هر بخش، در این قسمت باید تعیین شود که کدام بخش ها در ساختمان دارای محدودیت از نظر میزان مواد قابل احتراق هستند و در کدام بخش ها محدودیتی در این زمینه وجود ندارد.
جزییات مربوط به اجرا، در مرحله فاز دو طرح حریق لازم است که مصالح مورد استفاده در نازک کاری، سفت کاری و مبلمان از نظر جنسیت و میزان بار حریق مطابق با آیین نامه ها و استانداردهای موجود تعیین شوند.
زون های تخلیه بخش هایی از ساختمان هستند که در صورت بروز حریق باید ساکنان داخل این قسمت ها به بخش های دیگر بنا و در نهایت به خارج از ساختمان هدایت شوند.
به منظور هدایت بهتر عملیات تخلیه افراد در ساختمان های عمومی از بخش های مختلف، لازم است که تعداد افراد داخل ساختمان مشخص باشند. روش های مختلفی برای تعیین تعداد ورود و خروج افراد وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد.
در ساختمان های بلند مرتبه لازم است که آسانسورهای مطابق با استانداردهای مربوطه به منظور تخلیه افراد از طبقات بالا به بخش های ایمن وجود داشته باشد. آموزش و مدیریت کارکنان داخل ساختمان به منظور استفاده مناسب از این آسانسورها الزامی است. کارکنان باید آموزش های لازم را دریافت کنند تا بتوانند افراد را به ترتیب و به میزان ظرفیت وارد آسانسور کنند، همچنین به افراد معلول در خروج از ساختمان یاری رسانند.
به منظور تخلیه مناسب ساختمان، مدیریت روند تخلیه افراد الزامی است. پلان مدیریت ایمنی حریق در این راستا موارد لازم را مورد بررسی قرار می دهد. آموزش کارکنان و دستورالعمل های ایمنی حریق در این زمینه اهمیت ویژه ای می یابند. تخلیه ساختمان باید در چند مرحله صورت بگیرد و باید مراحل تخلیه در استراتژی حریق مشخص شوند. همچنین باید نحوه و مکان تخلیه افراد معلول مشخص باشد.
در مرحله دوم انواع سیستم های تشخیص، ردیابی و اطفای حریق مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرند و سیستم های مناسب برای ساختمان با توجه به ویژگی های ساختاری، کاربری، مشخصات و ویژگی های افراد داخل ساختمان، ارتفاع بنا و سایر موارد توصیه می شوند. سیستم هایی که به منظور ایمنی حریق در ساختمان نصب می شوند در سه دسته کلی قرار دارند:

دسته‌ها: داغ ترین ها