دانلود پایان نامه

والتر گروپیوس مطالعاتی را ارایه داد که به همین بحث می پرداخت که با تراکم موجود و حاضر؛ ساختمان های بلندتر شکل بگیرد، اما فاصله مابین برج ها افزایش پیدا کند. وی ادعا می کرد فضاهای باقی مانده روی زمین و نیز بر روی سقف ها، باید برای کشت گیاهان استفاده شود، بنابراین تجربه بودن در طبیعت فقط محدود به آخر هفته ها نمی شود (curts, 1986, p.162) (یان گل، 1386).
فضاهای خارجی در کنار ساختمان های چندین طبقه، در بیشتر موارد هویت نامشخص دارند، مگر اینکه کاربری ویژه ای را به واسطه افراد ساکن ساختمان کنارش پیدا کنید. به این ترتیب فضا یک هویت عمومی تری پیدا می کند (پوردیهیمی، 1382).
امکانات فضای بازی متنوعی برای کودکان ایجاد می شود، اما برای بزرگسالان چندان کار زیادی نیست. ممکن است نیمکت هایی قرار داده شود و شرایطی برای پیاده روی ایجاد شود ولی در همین حد ساکنین معمولا اجازه استفاده از وسایل و مبلمان خود را در فضا ندارند و این حمل و نقل ها مشکلات زیادی دارد (Gehl, 1980). تحت این شرایط فعالیت های خارج از خانه کاملا محدود می شود، این عوامل توضیح می دهد که چرا فعالیت های خارج از خانه در جلوی ساختمان های چندین طبقه اغلب خیلی محدود است. هر چند که تعداد زیادی از مردم در حقیقت در این ساختمان ها زندگی می کنند.
تاکید بر اهمیت این موضوع که در فضاهای عمومی منطقه مسکونی تنها فرصت هایی برای راه رفتن یا نشستن کافی نیست، بلکه فرصت برای انجام فعالیت، باید در کنار کارها و فعالیت های کوچک و محلی مانند پوست کندن سیب زمینی، خیاطی، تعمیرات، سرگرمی روزمره و وعده های غذایی بیرون از خانه و در فضاهای عمومی گنجانده می شود که موجبات حضور بیشتر افراد و در نتیجه زنده شدن فضای عمومی می شود (Gehl, 1980).
حذف حیاط از معماری خانه های مسکونی و ایجاد ارتباط مستقیم فضای بیرون با درون در طرح های جدید آپارتمانی و نادیده گرفتن طبیعت، امنیت روانی انسان را به مخاطره انداخته و زندگی اجتماعی درون خانه را دشوار ساخته است (نایبی،1381،ص 26).
اگر معمار به این باور برسد که حیاط ها هرچند کوچک برای زندگی امروزی ضروری هستند و علاوه بر ویژگی های معنوی از ابعاد عملکردی مهمی برخوردارند و در تفسیر فضایی خانه و شکل دادن به نظام فضایی آن نقش بسیار مهمی ایفا می کنند، تلاش می کند تا اعتقادات و باورهای دیرینه را مطابق نیاز امروز تغییر دهند و فضایی خلق کند که علاوه بر احیای مفهوم حیاط با ارایه تمهیداتی به آن عملکردی همیشگی (قابل استفاده در تمام فصول) بخشیده و در نهایت، ساختمان ها و شهرهایی بسازند که در آن “آرامش” جانشین “فرسایش” گردد.
جمع بندی
طبق بررسی های صورت گرفته نوعی حرکت برای تیپولوژی ساختمان های بلند در قرن بیستم به دور از دغدغه های آن، در جهت دستیابی به فرمی پایدار شکل می گیرد. برای این امر توجه به اصول زیر برای شکل گرفتن یک تیپولوژی جدید در ارتباط با ساختمان های بلند الزامی است که عبارتند از: تنوع و تغییرات در فرم با ارتفاع، تنوع در بافت و مقیاس، عملکردهای جدید، فضاهای عمومی، لفاف کدر، ماده اساسی، پل آسمانی و رنگ می باشد.
به طور کلی ساختمان های بلند به دو شکل زیر ساخته می شوند:
باریک و بلند به صورت برج: ساختمان های بلندی که بعد ارتفاع در آنها نسبت به ابعاد دیگر بسیار چشمگیر است. حجیم به صورت نواری: ساختمانی که بعد ارتفاع در آنها نسبت به سایر ابعاد تفاوت چشمگیری ندارد. با این حال با توجه به طراحی که براساس فرمی باریک و بلند شکل می گیرد سه قسمت پایه ساختمان، تنه و کلاهک به عنوان عناصر اصلی فرم ساختمان شناخته می شوند.
حذف حیاط از معماری خانه های مسکونی و ایجاد ارتباط مستقیم فضای بیرون با درون در طرح های جدید آپارتمانی و نادیده گرفتن طبیعت، امنیت روانی انسان را به مخاطره انداخته و زندگی اجتماعی درون خانه را دشوار ساخته است
اگر معمار به این باور برسد که حیاط ها هرچند کوچک برای زندگی امروزی ضروری هستند و علاوه بر ویژگی های معنوی از ابعاد عملکردی مهمی برخوردارند و در تفسیر فضایی خانه و شکل دادن به نظام فضایی آن نقش بسیار مهمی ایفا می کنند، تلاش می کند تا اعتقادات و باورهای دیرینه را مطابق نیاز امروز تغییر دهند و فضایی خلق کند که علاوه بر احیای مفهوم حیاط با ارایه تمهیداتی به آن عملکردی همیشگی بخشیده و در نهایت، شهرهایی بسازند که در آن آرامش جانشین فرسایش شود.
ملاحظات طراحی ساختمان های بلند مرتبه
توسعه پیشنهادی برای ساختمان های بلند مرتبه مسکونی باید به موارد عنوان شده در زیر نیز توجه کند:
معماری با کیفیت بالا
قادر به تامین یک محیط کامل و به خوبی طراحی شده، از جمله محوطه سازی نرم و سخت، به طوری که توسعه تعاملات به طور مثبتی منجر به محیط اطراف در سطح خیابان و بنا شود.
تایید کردن یا منجر شدن به یک نقطه با اهمیت مدنی و بصری یا یک مرکز از فعالیت های شهری به طور محلی، در رابطه با مناطق بلاواسطه و مناطق وسیعی که قابل مشاهده خواهد بود.
دستیابی به یک رابطه مثبت با ویژگی ها توپوگرافی و ساختمان های نزدیک، و کمک به تصویر و محیط زیست ساخته شده.
تقویت خط افق به وسیله حصول اطمینان در طراحی پشت بام با کیفیت بالا
ارتباط با بافت: که شامل توپوگرافی، فرم ساخته شده (شامل ساختمان های به شدت نزدیک، کسانی که یک گروه را تشکیل می دهند، فرم قابل مشاهده سایت، تعریف خیابان یا فضای عمومی)، دانه شهری (به عنوان مثال اندازه بلوک، مسیرهای پیاده، شکاف ها و دهانه ها و غیره)، ریتم معماری (پنجره ها، درها، خطوط کتیبه ها، بالکن ها و غیره)؛ و تاثیرات بالقوه در خط آسمان.
کیفیت معماری: توجهی که شامل مقیاس، فرم و تجمع، نیم رخ، نمای مصالح و همچنین در ارتباط با سازه های دیگر باشد.

دسته‌ها: داغ ترین ها