دانلود پایان نامه

ماده اساسی: پوشش گیاهی باید تبدیل به بخش مهمی از پالت مواد و متریال ها برای ساختمان های بلند در هر دو قسمت داخلی و خارجی باشد. وجود پوشش گیاهی در هر دو مقیاس محلی سبب بهبود کیفیت محیط زیست می شود (به عبارت دیگر بخشی از سایه / سیستم خنک کننده هوا از خود ساختمان) و مقیاس شهری (کیفیت هوا، کاهش اثر جزیره حرارتی و غیره).
پل آسمانی: این پتانسیل را دارند که به غنی سازی ساختمان های بلند و شهرها کمک کند. ارتباطات اجتماعی و برنامه ریزی فیزیکی، جریان گردشی بیشتری مورد نیاز دارند، تا برای کمک به تشدید قلمروی عمودی و برای ساختن هر جز از ساختمان های بلند، به عنوان چارچوب کلی شهر در نظر گرفته شود. (Antony Wood, 2011)
رنگ: رنگ یکی دیگر از عوامل حیاتی در چشم انداز شهری است. رنگ های تمیز و تازه ساختمان فضا را جذاب تر می کند، و برخلاف نماهای قدیمی و آشفته، ظاهری خسته کننده، فضای سرد و بی روح دارند. بنابراین انتخاب رنگ بلوک های برج باید براساس جنبه های فرهنگی، اجتماعی و زیبایی شناختی صورت بگیرد. (N. Rafizadeh, 2005)
ما نیاز به آوردن تمام جنبه های شهر تا به آسمان داریم.
انواع اشکال بلند مرتبه ها
به طور کلی ساختمان های بلند به دو شکل زیر ساخته می شوند:
باریک و بلند به صورت برج (Tower): ساختمان های بلندی که بعد ارتفاع در آنها نسبت به ابعاد دیگر بسیار چشمگیر است.
حجیم به صورت نواری (slab): ساختمانی که بعد ارتفاع در آنها نسبت به سایر ابعاد تفاوت چشمگیری ندارد. (عزیزی، محمد؛ 1391)
هریک از دو شکل ساخت و ساز به سبب عوامل گوناگون اقلیمی، زیبایی شناسی و نحوه ساخت دارای تنوع بسیار است. انواع اشکال فوق هم به لحاظ ارتفاع همجواری با ساختمان های مجاور خود از دیدگاه صاحب نظران بررسی شده اند. در یک ارزیابی مختصر از انواع اشکال ساختمانی بلند مرتبه، ساختمان های بلند و باریک بسیار بیشتر از انواع ساختمان های بزرگ ترجیح دارند. علت ترجیح داشتن ساختمان های بلند و باریک نه تنها وجود تناسبات زیبا و مطلوب تر در ساختمان به صورت منفرد نسبت به دید انسانی می باشد، بلکه این ساختمان ها به لحاظ همجواری با بافت، خصوصاً هنگامی که بافت کوتاه مرتبه باشد، ارتباط مطلوب تری برقرار می کنند. ساختمان مرتفع و حجیم برای هر سیمای شهری مشکلات جدید طراحی به وجود می آوردند. برج مسطح که یک طرف باریک و از طرف دیگر بسیار عریض است، یک فرم ساختمانی بسیار ناهنجار در داخل شهر می باشد، هر چند سمت باریک ساختمان ممکن است به طرز زیبایی باریک و بلند باشد، سمت پهن چنان وسیع است که هیچ ساختمان با آن ارتباط مطلوب را پیدا نمی کند. این ساختمان ها به تنهایی مخرب و شکننده بوده و در کنار یکدیگر به صورت توده ای بد ترکیب در سیمای شهری دیده می شوند (ریچارد هرمن، آندرو بازوسکی، ص 160).
پایه ساختمان: بخشی از ساختمان که اگر در مقیاس صحیحی ساخته شود می تواند به عنوان شناسایی و ارتباط ساختمان، خیابان ها، پارک ها و فضاهای باز اطراف عمل نموده، انسجام ساختمان را با ساختمان های اطراف حفظ نموده و میزان کاربری های پارکینگ در مقابل آن را به حداقل برساند.
تنه ساختمان: بخشی از ساختمان که قسمت عمده حجم آن را در بر می گیرد و می بایست ارتباطی مناسب و رضایت بخشی با پایه ساختمان چه از لحاظ مقیاس و چه از لحاظ فرم داشته باشد.
کلاهک ساختمان: بخش انتهایی ساختمان که طراحی مناسب برای آن می تواند نقش موثر در هویت خط آسمان آن محدوده داشته باشد ضمن آنکه می تواند بخش تاسیسات مکانیکی ساختمان را در درون خود جای دهد. (Antony Wood, 2011)
از ساخت برج های منفرد و آزاد بدون در نظر گرفتن بخش پایه ساختمان باید اجتناب و از مساحت ساختمان های بزرگ جعبه مانند با حجم توده مسلط جلوگیری می شود.
سکو، در طراحی ساختمان های بلند
در ساختمان های بلند باید به نیازهای عابران پیاده و نهایتاً کاربران ساختمان به سرپناه، بافت، غنای فرم و رنگ و نیز ریزه کاری های معماری در مقیاسی کوچک نیز توجه شود. ساختمان های بلند می توانند فرم های الهام بخشی باشند، بیانگر علاقه انسان به خارق العادگی و غافلگیر شدن، می توانند محلی باشند که انسان ها خود را با آن شناسایی می کنند، محل هایی که احساس تعلق به مکان هایی خاص را در آنها به وجود می آورند. ( Tall Buildings in Central Basingstoke, 2008)
جرم ساختمان نیز در ارزیابی توان بالقوه یک توسعه اهمیتی اساسی دارد. باید معلوم شود که ساختمان بلندی می خواهیم که تا مرزهای زمین ساخته شود یا سازه های سکو مانندی که با سیمای خیابان رابطه ای بهتر برقرار کنند و ساختمان بلند در فراز آنها جای گیرد. همه ما به خوبی با جدل مربوط به ایجاد نمای مستقل و سکوهای ساختمان در مقابل برج های بلندی که یکپارچه از دل فضای باز سر بر می آورند، آشناییم. معمولاً نظر سازنده این بوده که حداکثر فضا را در برج ببیند نه در سکو. به ازا هر برج تک ایستاده موفق متاسفانه شاهد تلاش های شکست خورده بسیاری برای خلق فضای شهری موفق بوده ایم. (Antony Wood, 2011)
مباحث طراحی شهری در زمینه جرم ساختمان در کاربرد فضاهای شهری تاثیری چشمگیر دارند. مباحث طراحی شهری مربوط به توسعه پارک پلازا در سیدنی، که در زمینی به مساحت تقریبی 8000 متر مربع ساختمان باید در تراز با ساختمان های دیگر تا 45 متر ارتفاع داشته باشد، و برج به نحوی مستقر شود تاثیرش در محیط خیابان به حداقل برسد. در این وضعیت اگر این ساختمان فروشگاه بزرگ یا ساختمانی نباشد که به مساحت زیاد کف در همه طبقات نیاز داشته باشد. دشوار می توان فضاهایی را طراحی کرد که به اهداف مربوط به ابعاد درست فاصله هسته تا شیشه و رابطه با محیط های بیرونی دست یابند. (طاهری، 1375)
با ایجاد سکو، سطحی بالای سطح خیابان ایجاد می کنیم این سطح همکف جدید، باید به صورت امکانی رفاهی برای شهر ترویج شود. مثلا در توکیو با قیمت های سرسام آور زمین و توان محدود آن برای توسعه، فضای بام به ویژه بام فروشگاه های بزرگ و مراکز خرده فروشی، بسیار ارزشمند شده است و در حال حاضر برای ایجاد محیط های شهری جدید از آنها کمال استفاده را می برند.
ابتکار ایجاد سکو شامل بررسی جدی الگوی خیابان و ایجاد مقیاسی انسانی تر و به حداقل رساندن تاثیرات مخرب باد در سطح زمین می شود که همگی در انسانی کردن ساختمان های بلند تاثیر می گذارند. ایجاد برج های باریک که سایه اندازی ساختمان های بلند را به حداقل می رسانند، به دلیل توجه ما به خورشید مسئله ای عاطفی می باشد و بنابراین ملاحظه ای دیگر بر ملاحظات مربوط به انسانی کردن ساختمان های بلند می افزاید (E. emre Ilgin, 2007).
فضای باز در ساختمان های بلند
در نیمه اول قرن بیستم معماران شهری سبک مدرنیسم و برنامه ریزان، به آسمان خراش های مسکونی به عنوان یک امکان برای جایگزینی شهرهای شلوغ و محیط های آلوده در شهرهای صنعتی پی بردند. در سال 1925 لوکوربوزیه اینگونه می نویسد: ما باید تراکم جمعیت را زیاد کنیم، ما باید به صورت فزاینده ای فضاهای سبز و چمن کاری شده را افزایش دهیم، همچنین ما باید شهرها را عمودی بسازیم. کنگره بین المللی معماران مدرن (CIAM)، آسمان خراش های مسکونی که به وسیله تکنیک تولید انبوه ساخته می شدند را به عنوان یک موقعیت گسترش داد. برای اینکه از نور، تهویه و فضاهای سبز در فضاهای شهری استفاده شود.

دسته‌ها: داغ ترین ها