دانلود پایان نامه

رضایت از محله و حس تعلق به مکان و همسایگی ها
اسماعیل ضرغامی و دیگران (1390)
مجتمع های مسکونی
بنابراین خانه مناسب و شایسته برای انسجام اجتماعی و رفاه شخصی و استقلال فردی نیازی اساسی است. اگر خانه سازی روندی پایدار نباشد هیچ جامعه ای نخواهد توانست به توسعه پایدار دست یابد.
پایداری اجتماعی در مجتمع های مسکونی وضعیتی است که در آن، ساکنان از زندگی در خانه و مجتمع خود رضایت دارند و از همسایگی با سایر ساکنان لذت می برند. مجموعه شرایط زندگی به نحوی است که با گذشت زمان تعاملات اجتماعی بیشتر می شود و بیشتر افراد نسبت به محل زندگی خویش تعلق خاطر و دلبستگی می یابند.
بنابراین به صورت ناخودآگاه حافظ سلامت و پایداری آن اند و در نگهداری و بهبود وضعیت موجود مشارکت و هماهنگی دارند. در نتیجه عمر مفید و ارزش مادی واحدهای مسکونی این نوع مجتمع ها در شرایط برابر بیشتر از سایر مجتمع هاست. پایداری اجتماعی بهره وری مجتمع های مسکونی را به حداکثر می رساند.
آسایش درون خانه (اندازه و مساحت واحد ها، کیفیت طراحی و عرصه بندی ها، جنس مصالح و جزییات اجرایی، انعطاف پذیری و قابلیت تغییر،
بازی پذیری فضاهای باز و چند منظوره برای کودک،
هویت اجتماعی (تعاملات و تجانس اجتماعی، زیبایی فضای ورودی، هویت کالبدی، نظم اجتماعی (نظافت و بهداشت محوطه و فضا، تاسیسات، تامین پارکینگ)؛
Chan and Lee, (2009)
مجتمع های مسکونی انبوه
پایداری اجتماعی بهبود و نگهداری از زمان حال تا آینده در رفاه و کاهش نابرابری های اجتماعی است که سبب بهبود کیفیت زندگی می شود. بنابراین برای رسیدن به سطحی از کیفیت در زندگی، نیاز به برقراری تعامل در سطح جامعه است. شدت تعامل به شدت مرتبط با عناصر طراحی و الگوهای طرح است. محله های پیاده محور فرصت هایی را برای مردم در جهت برقراری تعاملات در جامعه فراهم می آورد. طراحی کلیدی است برای ایجاد توسعه پایدار از طریق بهبود یا توانا ساختن اجزایی چون عدالت اجتماعی، سرزندگی اقتصادی و مسئولیت های زیست محیطی را فراهم می کند. به منظور حصول اطمینان از اینکه پایداری اجتماعی می تواند از طریق طراحی و تراکم به دست می آورد. بنابراین، برای ایجاد توسعه پایدار اجتماعی در مجتمع های مسکونی، این عناصر طراحی نیاز به گنجانیده شدن در طراحی محله دارند.
حداکثر مشارکت جمعی، دوستدار عابرین پیاده، پرداختن به ویژگی ها و شخصیت های محلی، توانایی برای نیازهای گروه های مختلف، ترکیب مناسب و متعادل در استفاده از زمین، دسترسی به امکانات، ارایه زیر ساخت های اجتماعی و امکانات تفریحی برای تمامی سنین
Richard Wener, Carmalt, (2006)
Kyrke-Smith (2012)
بلند مرتبه
مسایل بالقوه در رابطه با فضای سبز مشترک، برای جبران و کاهش سر و صدا، ازدحام بیش از حد و عدم وجود باغ های خصوصی، همچنین بهبود رفاه، افزایش انسجام اجتماعی و کاهش جرم و جنایت منجر می شود. فضای سبز به اشتراک گذاشته را می توان به عنوان فضایی دوستانه و برای یک منطقه برای بازی کودکان در نظر گرفته می شود.
کمک به ارتباط از دست رفته با طبیعت، تامین امنیت، طراحی براساس نیازهای رفتاری اساسی، افزایش رضایت از خانه، تعاملات اجتماعی
TNO Bouw
(2004)
بلند مرتبه مسکونی

دسته‌ها: داغ ترین ها