دانلود پایان نامه

پشتیبانی از ادغام اجتماعی جمعیت موجود و جدید،
ارایه یک فضای باز پایدار که نزدیک به مرکز جمعی است. ارایه یک پارک اجتماعی برای فعالیت های مکمل یکدیگر و رویدادهای اجتماعی در فضای باز. (Chris Manning, 2007)
پیشنهاد یک مرکز که در وهله اول برای فعالیت های محلی، گروه ها و برنامه ها ارایه شود.
در نظر گرفتن یک بخش تجاری به سایت (به عنوان مثال یک کافه)، برای ارایه کمک همیشگی به جریان تولید درآمد، برای حمایت از مدیریت و نگهداری از مرکز اجتماعی در نظر گرفته شود.
فرصت های تفریحی برای جوانان و ساکنین
ارزیابی اجتماعی ناشی از نیاز های بالقوه در جهت فراهم آوردن تجهیزات تفریحی و امکانات سرگرمی برای نیازهای منطقه گسترده تر در نظر گرفته می شود که این امکانات از طریق تجهیزات و فضاهای باز منطقه در داخل پارک شکل می گیرند. امکانات بالقوه در حوزه ی ورزشی عبارتند از:
سالن ورزشی سرپوشیده که برای فعالیت فرهنگی و ورزشی مورد استفاده قرار می گیرد.
عرصه های چند منظوره مناسب برای نت بال، بسکتبال و تنیس
زمین های فوتبال
باربیکیو و امکانات پیک نیک.
مناطق بیشتری در پارک ها فقط در جبهه جنوبی محوطه های مسکونی، فضای مناسبی برای رویدادهای بزرگ ارایه خواهد داد، برای فعالیت در فضای باز همچون پرواز بادبادک ها یا ساختن هواپیما که برای تفریحات انفعالی (غیر مستقیم) صورت می گیرد. ارتباط امکانات با شبکه ای از مسیرها و پیاده روها برقرار باشد. ارایه فرصت هایی برای دوچرخه سواری، اسکیت و اسکیت بورد، همچنین پیاده روی و آهسته دویدن.
با توجه به اینکه طیف وسیعی از فرصت های تفریحی در درون پارک ها ارایه می شود، محوطه های مسکونی در پرداختن به نیازهای تفریحی ساکنان محلی به جای رفع کمبودهای موجود در منطقه ای گسترده تر تمرکز دارند. (Chris Manning, 2007)
فضاهایی برای فعالیت های خانوادگی، بازی های رسمی، اجتماعات و باربیکیو.
معابر و مسیرهای پیاده روی و دوچرخه سواری.
مناطق تفریحی منفعل (Passive) برای آرامش و تفکر.
مکان هایی برای جوانان تا معاشرت و گردهمایی در میان آنها بر مبنای نظارت خوب و تمرکز برای فعالیت هایی صورت بگیرد. جمعیت مسکونی نمی خواهد به اندازه کافی بزرگ باشد که شایستگی ارایه امکانات ورزشی برای فعالیت های تفریحی، به خصوص در مقیاس پارک ها را داشته باشد. محوطه های مسکونی شامل فضای بازی است که تنها محلی برای تفریح و سرگرمی غیر مستقیم را ارایه می دهد. از دیدگاه برنامه ریزی اجتماعی، ملاحظاتی که در مراحل برنامه ریزی باید توجه داشت عبارتند از:
ارایه طیف وسیعی از پارک ها در اندازه و سبک های مختلف برای رفع نیازهای محله برای تنوع فرصت هایی در خلق تفریح و سرگرمی.
توجه به ارایه فضاها و آرایش مناسب به نیازهای جوانان در توسعه زندگی؛ این فضا شامل ملاقات و معاشرت می شود که تاثیر بر خانه های مجاور ندارد، و امکانات تفریحی که تمرکز بر روی جمعیت را ارایه می دهد «چیزی برای انجام دادن جوانان». در رفع نیازهای تفریحی جوانان، آنچه که مهم است، پیاده روی امن و مناسب و دسترسی به دوچرخه سواری، تنوعی از امکانات تفریحی و ورزشی را در نزدیکی پارک ارایه دهد که در آن بخش عمده ای از نیازهای جوانان ممکن است ارضا شود.
اهمیت نظارت غیر مستقیم بر فعالیت های موجود در مناطق، از جمله زمین های بازی، مسیرهای پیاده روی برای اطمینان از امنیت و ایمنی آنها.
به رسمیت شناختن پیاده روی به عنوان بزرگترین فعالیت بزرگسالان است و یک شبکه از مسیرها و خطوط را از طریق توسعه ای که فضاهای باز و نقاط دسترسی عمده را به هم متصل می کند، شکل می گیرد. (Chris Manning, 2007)
گنجاندن امکانات رفاهی به منظور تشویق برای استفاده از فضاهای باز اجتماعی مانند صندلی، سایه، باربیکیو، میزهای پیک نیک، توالت و آب.

دسته‌ها: داغ ترین ها