دانلود پایان نامه

تجارت و روشهای کسب و کار، یکی از مهمترین حوزه‏هایی است که با به کارگیری فناوریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطی و اینترنت به سرعت و به شدت تحت تأثیر قرار گرفت. بسیاری از روشهای سنتی کسب درآمد متحول گشته و روشها و ارزشهای جدید فراوانی نیز پا به عرصه وجود نهادند. مدل کسب و کار یک متد انجام کسب و کار است به نحوی که توسط آن شرکت بتواند خود را حفظ نموده و بقای خود را تضمین نماید، به عبارت دیگر تولید درآمد کند.
فناوری اطلاعات در بسیاری از شئون زندگی اجتماعی و سازمانی رسوخ کرده است. در بازار پویا و رقابتی، سازمان‏ها به این سطح از نیاز رسیده‏اند که می‏بایست نحوه تخصیص‏های هزینه‏ای و سرمایه‏ای خود در امر فناوری اطلاعات را در سطوح عالی و استراتژیک تعیین نمایند. اما برای اینکه بتوان سطوح عالی تخصیص را معین نمود لازم است سازمان ابتدا وضعیت جاری خود را در حوزه آمادگی الکترونیک و در تعریف دقیق تر در حوزه کسب و کار الکترونیک مشخص نموده و به تعیین عوامل تأثیرگذار در رشد و توسعه این رویکرد با توجه به نوع خدمت رسانی خود بپردازد. (زیروگینیس و گیلکاس، 2007)
در یک نگاه کلی می‏توان گفت کسب و کار الکترونیک عبارتست از کاربردی کردن کلیه سیستمهای اطلاعاتی برای تقویت و کنترل فرآیندهای کسب و کار. امروزه این فرآیندها با استفاده از تکنولوژی‏های مبتنی بر وب توسعه می‏یابند.
کسب و کار الکترونیکی پدیده‏ای است که تحول همه جانبه در تمام ابعاد فعالیت‏های تجاری شرکت‏ها برای دستیابی به تسهیل تجاری را می‏طلبد. این امر علاوه بر تحولات خرد که در سطح بنگاه اتفاق می‏افتد به شدت مستلزم تحولاتی در محیط حاکم بر شرکتهای تجاری و کشورهاست که به نحو مؤثر می‏تواند بستر لازم را برای توسعه ملی کسب و کار الکترونیکی در اختیار قرار دهد.
کسب و کار الکترونیکی یکی از مهمترین ابزارهایی است که امروزه با حرکتی انقلابی توانسته است حوزه تجارت و اقتصاد را متحول و تجدید نماید. توسعه کسب و کار الکترونیکی و تأثیری که بر مزیت‏های رقابتی سازمان‏ها و کشورهای جهان داشته است، نقش این ابزار را در توسعه اقتصادی تاحد زیادی نمایان می‏سازد. لذا، بهره مندی از این ابزار در ارتقای توسعه اقتصادی در کشور، مستلزم برنامه ریزی هماهنگ علمی در راستای توسعه منسجم و یکپارچه آن می‏باشد. تحقیقات و به طور کلی تفکر علمی در جریان توسعه کسب و کار الکترونیکی از الزامات لاینفک روند توسعه آن می‏باشد.
این نوع کسب و کار به عنوان یکی از زیر مجموعه‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه گذشته رشد بالایی را تجربه کرده است. به طوری که رویکرد سیاست اکثر مؤسسات تجاری در پذیرش و به کارگیری کسب و کار الکترونیک در جهت ورود به بازارهای جهانی و جذب مشتریان جدید و مؤثر و کارا در این راستاست. اما به کارگیری کسب و کار الکترونیک در فعالیت‌های تجاری نیازمند توجه به یک سری عوامل درونزا و برونزای تأثیرگذار بر آن است. به طوری که توجه بنگاه‌های تجاری به این عوامل و برنامه‌ریزی در جهت استفاده مطلوب از فناوری کسب و کار الکترونیک ضمن آنکه موفقیت بهره‌برداری از آن را تضمین خواهد کرد، زمینه رشد بنگاه‌های استفاده کننده را نیز فراهم می‌کند.
کسب و کار الکترونیک به مفهوم کلی شامل به کارگیری فناوری‏های جدید برای برقراری ارتباطات زنجیره‏ای بین سازندگان، فروشندگان، عرضه کنندگان و به طور کلی ارایه دهندگان کالا و خدمات از یک سو و خریدار و مصرف کننده و یا به طور کلی مشتری از سوی دیگر است و نتیجه آن اتخاذ تصمیم‏های بهتر، بهینه سازی کالا و خدمات، کاهش هزینه‏ها و گشودن کانالهای جدید است.
2-1 تعریف کسب و کار الکترونیک
مطالعه سیستم کسب و کار الکترونیک در دنیای متلاطم و پیچیده امروزی امری ضروری است، زیرا که روندهای کلیدی در کسب و کارهای سنتی بسیار متحول شده و به سمت دسترسی سریع و جهانی، سرعت در کل زنجیره تأمین و انجام کسب وکار به صورت الکترونیک پیش می‏رود. (بوکولد، 2000)
کسب و کار الکترونیک مفهومی گسترده است که شامل تمامی جنبه‏های استفاده از فناوری اطلاعات در کسب و کار است و تنها در برگیرنده خرید و فروش نیست. بلکه شامل ایجاد انسجام و یکپارچگی در کل فرآیندهای کسب و کار و ارتباطات در داخل و خارج از سازمان می‏باشد. (روولی، 2002)
به عبارتی دیگر، کسب و کار الکترونیک یک اصطلاح کلی مورد استفاده برای توصیف فرآیندهای کاری به کار گرفته شده در محیط‏های مجازی یا الکترونیکی همچون شبکه جهانی وب می‏باشد. (بوتو، 2003)
از نظر زواس « کسب و کار الکترونیکی عبارت است از تبادل اطلاعات از طریق شبکه الکترونیکی، در هر مرحله‏ای از زنجیره عرضه، چه در درون یک شرکت یا بین شرکت‏ها، بین شرکت و مشتری یا بین بخش خصوصی و عمومی اقتصاد، و چه توأم با پرداخت پول باشد یا اینکه پرداختی صورت نگیرد. »
توربان (2002) نیز کسب و کار الکترونیکی «چیزی فراتر از کسب و کار الکترونیکی می‏داند که در آن به غیر از فعالیت‏های تجاری شرکت، بسیاری دیگر از روابط بین سازمانی و بین مشتری و سازمان نیز ماهیت الکترونیکی به خود می‏گیرد. »
کسب و کار الکترونیک عبارت است از کسب مشتری و بازرگانان برای مبادلات تجاری از راه خود کار کردن تراکنش‏ها، تبادلات، ارتباطات و تعاملات از راه فناوری‏های ارتباطی و کامپیوتری در جهت هدف‏های اقتصادی که شامل سیستم‏های بین سازمانی، مانند: تلفن، اینترنت، ایمیل، یا شبکه‏های کامپیوتری داخلی در جهت پشتیبانی معاملات آنلاین تجاری است. پس می‏توان گفت هدف این نوع کسب و کارهای جدید، خودکار سازی تراکنش‏های کسب و کار و جریان کار است. (حنفی زاده، 2006)
تعریف کلی که شرکتIBM از واژه کسب و کار الکترونیکی ارائه می‏نماید عبارت است از: انجام کسب و کار با استفاده از رسانه‏های الکترونیکی نظیر اینترنت.
فرآیندهای کسب و کار مورد نظر در تعریف IBMشامل تحقیق و توسعه، بازاریابی، تولید و تدارکات (پشتیبانی) داخلی و خارجی، مبادلات سمت خریدار تجارت الکترونیکی با عرضه کنندگان و مبادلات سمت فروشنده با مشتریان می‏شود. این فرآیندها همان فرآیندهای کلیدی تجاری می‏باشند.
» یک رویکرد امن، قابل انعطاف و یکپارچه برای دستیابی به ارزش در کسب و کارهای متفاوت به وسیله ایجاد ترکیب سیستم‏ها و فرآیندهایی که بر فعالیت‏های هسته اصلی کسب و کار با حفظ سادگی و استفاده از فناوری اینترنت استوار هستند. «(پاویک و همکاران، 2007)
DTI نیز کسب و کار الکترونیکی را این چنین تعریف می‏کند: به کارگیری فناوری ارتباطات و اطلاعات یکپارچه در فعالیت‏ها، طراحی مجدد فرآیندهای تجاری و یا نوآوری کامل در مدل‏های تجاری توسط یک شرکت در فرآیندهای درونی. کسب و کار الکترونیکی تعریف دیگری نیز دارد؛ یکپارچگی و سیالیت بیش از پیش طرح‏ها، فرآیندها، تجهیزات و سیستم‏های تجاری که در راستای برآورده سازی نیازهای دایم التغییر مشتریان صورت می‏گیرد.
کسب و کار الکترونیک باعث می‌شود تا فرایندهای تجارت، روابط و داد و ستد جهانی گردد. محیط تجاری شرکت، ممکن است، شامل یک شبکه جهت دسترسی به سازمان‌های عمومی یا شبکه‌هایی که با محافظت خاص برای دسترسی افرادی خاص طراحی شده و یا حتی شبکه داخلی باشد که برای دسترسی افراد و کارمندان داخل شرکت طراحی شده است. کسب و کار الکترونیک تنها قرارداد یک صفحه شبکه‌ای نیست. بلکه محیط مدل‌های تجاری اعم از تجارت با کارمندان، مشتریان، تأمین‌کنندگان و شرکا است. (سرمد، 1382، ص3)
گامی فراتر از کسب و کارهای الکترونیک مفهومی به نام کسب و کارهای الکترونیک پویا است. کسب و کارهای الکترونیک پویا در رابطه با این است که چگونه سازمان‏ها می‏توانند سیستم‏ها را در سه بعد اینترانت، اکسترانت و اینترنت در یک حالت پویا، یکپارچه و منسجم کنند. کسب و کار الکترونیک پویا به آنها اجازه اصلاح سریع تر و ساده تر سیستم‏های موجود در زمانی که فرآیندهای کسب و کار نیازمند تغییرات است را می‏دهد و تمرکز روی یکپارچگی و پیچیدگی زیر ساختاری روابط کسب و کار با کسب و کار، از طریق اهرم قرار دادن و قدرت نفوذ مزایای استانداردهای اینترنت و زیر ساختارهای عمومی برای ایجاد کارایی‏های بهینه برای رشته‏های کامپیوتری درون و بیرون سازمانی دارد. (اندرو و همکاران، 2006)
2-2 تفاوت کسب و کار الکترونیک و تجارت الکترونیک
توربان (2002) تجارت الکترونیکی را شامل خرید و فروش کالا، خدمات و اطلاعات از طریق ابزارهای الکترونیکی نظیر اینترنت می‏داند.
از نظر ریپورت و جاورسکی (2001) تجارت الکترونیکی عبارت است مبادله فناورانه بین بخش‏ها (افراد یا سازمان‏ها) و فعالیت‏های الکترونیکی درون سازمانی و بین سازمانی که چنین مبادلاتی را تسهیل می‏کند.
« ونیستون کالاکاتا » (2005) تجارت الکترونیک را از چهار منظر زیر تعریف می‏کند:

دسته‌ها: داغ ترین ها