دانلود پایان نامه

. ابنکثیر، جلد 10، ص 31.
. ابنندیم، ص 483.
. آذرنوش، ص 52.
. همو، جلد 10، صص 68-69. شایان ذکر است که آذرنوش این روایت را با وجود تمام شهرتش غیر قابل باور میداند (آذرنوش، ص 49).
. ابومسلم معتقد بود خداوند هنگامی که انسان را آفرید، میدانست چه کسی از او اطاعت میکند و چه کسی به او کفر میورزد، در نتیجه، برای عذاب گناهکاران آنان را به اندازه گناهانی که مرتکب شدهاند، با نسخ و مسخ در قالبهای مختلف مجازات خواهد کرد (ر.ک. بغدادی، ص 276). منظور از نسخ، حلول روح پس از مرگ در قالب یک انسان است و منظور از مسخ، حلول روح پس از مرگ در قالب حیوانات است؛ اعم از حیوانات وحشی، اهلی، چهارپایان و پرندگان (ابوالمعالی، ص 46).
. ابنکثیر، جلد 10، ص 71.
. Van Vloten, Recherches Sur la Domination Arab, P 68.
به نقل از براون، ص 359.
. کلیما، ص 49، 80.
.Yūsofī, G. H,”Abū Moslem Korāsānī” The Encyclopaedia of Islam, B. Lewis and Ch Pellat, Leiden…, 1986, V 1, p 343.
. حبیبی، جلد 1، ص 279.
. کلیما، تاریخچه مکتب مزدک، ص 59؛ بارتولد، ص 428؛ پطروشفسکی، اسلام در ایران، ص 69.
. فرقه راوندیه به وی منسوب است. در مورد شخصیت وی در فصل راوندیه صحبت خواهد شد.
. میرخواند، جلد 3، ص 406.
. ابنقتیبه، عبداللهبنمسلم، المعارف، تحقیق ثروت عکاشه، مطبعه دارالکتب، بیجا، 1960م، ص 307.
. اشعری، جلد 1، ص 67؛ اسفراینی، ص 114.
. به عنوان نمونهای دیگر در تأیید مطالب فوق میتوان به این مورد اشاره کرد: ابومسلم در اقدامی قیام عبداللهبنعلی را سرکوب نمود. عبدالله در 137 ه.ق. از بیعت با منصور خودداری کرد و خود ادعای خلافت نمود و ابومسلم به پیشنهاد خلیفه منصور راهی دفع شورش او شد. اگر کمی به عقب بازگردیم و رفتار ابومسلم نسبت به منصور را مورد بررسی قرار دهیم، میبینیم که ارادت ابومسلم به خلیفه منصور تا حدی نبوده است که وی جان خود را به خطر اندازد و پیشنهاد خلیفه را برای جنگ با عبدالله بپذیرد. برعکس، رفتار ابومسلم نشاندهنده سرپیچی از دستورات خلیفه و رفتاری متکبرانه و قدرتمندانه در قبال وی بوده است. چیزی که خاطر ابومسلم را مشوش کرده بود و باعث شد از دستور خلیفه اطاعت کند، این بود که عبدالله نیز همانند سفّاح و منصور از خاندان عباسی بود و همین مسئله ممکن بود موجب گرایش مردم به او شود. علّت جنگ ابومسلم با عبدالله را نیز باید در بیمناک شدن وی از قدرت عبدالله دانست. ابومسلم که با توجه به میزان هواداران و سپاهیانی که داشت و با توجه به قدرت روزافزون خود، خود را تنها قدرت بزرگ میدانست و اعتباری برای خلیفه قائل نبود، چطور میتوانست در برابر ادعای خلافت کس دیگری ساکت بماند. اگر قرار بود کس دیگری غیر از خلیفه منصور ادعای خلافت کند، او ابومسلم بود نه عبدالله. ابومسلم خشمگین از ادعای خلافت عبدالله که قدرت سیاسی او را در خطر قرار میداد، راهی جنگ با وی شد.
. یوسفی، ص 159، 161.
. ابناثیر، جلد 5، ص 179.
. خوافی، روضه خلد، ص 103.
. واژه دیو در اوستا به صورت دَئو (Daeva) و در پهلوی به صورت دِو (dev) آمده است. در اسطوره آفرینش دین زردشتی آمده که پس از آنکه اهورهمزدا دست به آفرینش جهان مینوی و مادی زد، اهریمن نیز دست به آفرینش زد و در برابر ایزدان، دیوان را پدید آورد. از جمله این دیوان میتوان به دیو دروغ، دیو خشم، دیو آز و دیو مرگ اشاره کرد (ر.ک. عفیفی، صص 522-523).
. Aéšma/ Xēšm: دیوخشم نام دیو بدکار و شروری است که در اوستا و نوشتههای پهلوی از آن بسیار سخن رفته است. صفتی که برای این دیو آمده خردِروش؛ به معنی خونین سلاح است (ر.ک. همو، ص 501).
. دریایی، تاریخ و فرهنگ ساسانی، صص 132-136.
. زردشت بهرام پژدو، زراتشت نامه، مصحح فردریک رونبرگ، حواشی و فهارس: محمد دبیرسیاقی، تهران، کتابخانه طهوری، 1338، ص 88.
. کسی که به سختی میبخشد (ر.ک. زردشت بهرام پژدو، ص 44).

دسته‌ها: داغ ترین ها