بازیگران خارجی

به روز کردن و مدرنیزه کردن ائتلاف
تغییراتی که در خود ائتلاف از جمله در آییننامه و یا اساس نامه و ساختار داخلی و مسائل دیگری که مربوط به خود ائتلاف میشود؛ یعنی میتوانیم بگوییم هم در سطح نرم افزاری و هم سخت افزاری شاهد تغییراتی در ائتلاف هستم.
وضعیت آرا در انتخابات
در این دوره تنها ۷۰ کرسی را بدست آوردند که سهم مجلس اعلا تنها سی کرسی و مابقی از آن جریان صدر شد.
خواسته ها و مواضع
مهمترین خواستۀ این ائتلاف عدم کاندیداتوری مجدد مالکی بود البته مخالفت جریان صدر بسیار شدیدتر از مجلس اعلا در آن برهه بود. عمار حکیم خواهان معرفی فرد دیگری از حزب الدعوه بجای مالکی شده بود. اما جریان صدر اعلام کرد که با نخست وزیری هر فرد دیگری از حزب الدعوه نیز مخالفت خواهد کرد. در خصوص فدرالیسم نیز آرای میان مجلس اعلا و جریان صدر متفاوت است مجلس اعلا خواهان تقویت فدرالیسم و ایجاد یک حکومت منطقه‌ای در جنوب به مانند حکومت منطقه‌ای کردستان است اما جریان صدر با این روند مخالف است. در رابطه با کردها نیز مجلس اعلا از گذشته های بسیار دور متحد کردها محسب شده و با خواسته ها و مواضع آنان از جمله اجرای ماده ۱۴۰ قانون اساسی در خصوص کرکوک همراهی بیشتری دارند در حالیکه جریان صدر رویه ای مخالف این روند را بروز داده است. به نظر میرسد موضع مشترک در مخالفت با تداوم نخست وزیری مالکی و نیز ترس از اینکه در صورت جدا شدن از هم از وزن کنونیشان نیز در تحولات عراق کاسته خواهد شد سبب شده است تا این ائتلاف پابرجا باقی بماند.
کیفیت تعامل با سایر گروهها
افول این ائتلاف در انتخابات اخیر باعث شده است تا از قدرت چانه زنی اینان، کاسته شده و به فکر انجام اصلاحات و تغییراتی برای تقویت خود در دوره آتی باشند به همین دلیل حتی چندین بار از سوی عمار حکیم اعلام شده است که چنانچه میان سه ائتلاف دیگر توافقی صورت پذیرد ائتلاف ملی آمادگی تبدیل شدن به اپوزیسیون را دارد. اما همانطور که اشاره شد مجلس اعلا روابط نزدیکی با کردها داشته و اگر مالکی انصراف دهد خواهان احیای فراکسیون اتحاد ملی شیعیان است. اما با اصرار مالکی برای ماندن این حزب در کنار جریان صدر روز به روز در حال نزدیک شدن به گروه العراقیه هستند. بایستی گفت هرچند تعداد اعضای جریان صدر بیشتر از اعضای مجلس اعلا در ائتلاف ملی است اما در ماههای اخیر شیوه معتدل مجلس اعلا بیشتر بر مناسبات و تعاملات حزب ائتلاف ملی با سایر گروهها حاکم بوده است. در رابطه با بازیگران خارجی می بایست گفت که جمهوری اسلامی ایران مهمترین حامی این ائتلاف محسوب می‌شود و به دلیل نگاه بدبینانه امریکایی ها به گروه صدر این ائتلاف از حمایت چندان خارجی برخوردار نیست
ائتلاف دولت قانون
در نهم مهر 1388 ائتلاف انتخاباتی نوری مالکی، با عنوان ائتلاف دولت قانون، در منطقۀ سبز امنیتی در مرکز بغداد و در هتل الرشید اعلام موجودیت کرد. نوری مالکی در آئین ویژه اعلام ائتلاف انتخاباتی خود تلویحاً از احتمال ائتلاف گروه انتخاباتی‌اش با دیگر گروه‌های انتخاباتی در عراق خبر داد.
ترکیب احزاب و شخصیت-های حاضر در ائتلاف دولت قانون
ائتلاف دولت قانون مدعی است که این ائتلاف انتخاباتی از 40 تشکل سیاسی از طیف‌های مختلف دینی، سیاسی، مذهبی، قومی، عشایری و دانشگاهی عراق شکل گرفته است. ترکیب افراد حاضر در این ائتلاف نشان میدهد ، شخصیتها و احزاب مهمی خارج از حزب الدعوه در این ائتلاف حضور ندارند و میتوان موارد ذیل را درباره ترکیب آن ذکر کرد:
محوریت ائتلاف بر اساس شخصیت نوری مالکی و موقعیت وی به عنوان نخست وزیر کنونی عراق بنیان شده است.
به جز حزب الدعوه احزاب عمده شیعی، سنی و کردی در این ائتلاف حضور ندارند و عمدهترین حزب و جریان حزبی حاضر در ائتلاف دولت قانون هر دو شاخه تنظیم عراق و مقر عام میباشد. افراد شاخص در اعلام موجودیت ائتلاف دولت قانون عمدتاً کادرهای ارشد حزب الدعوه نظیر علی الادیب، حیدر العبادی، سامی عسکری و خالد العطیه بودند.
از بین جریانهای حاضر در ائتلاف یکپارچه واحد (ائتلاف شیعیان در انتخابات گذشته) دو جریان بزرگ مجلس اعلا به رهبری حکیم و جریان صدر به رهبری مقتدی صدر در این ائتلاف حضور ندارند.
جریان اصلاح ملی به رهبری ابراهیم جعفری، رهبر سابق حزب الدعوه و نیز ننخست وزیر پیشین عراق در ائتلاف دولت قانون حضور ندارد.
فهرست افراد مستقل به رهبری حسین شهرستانی که نماینده تعداد محدودی از شخصیتهای منفرد شیعه است در ائتلاف دولت قانون حضور دارد.
در بین جریانهای سنی، گروه خلف علیان تحت عنوان جبهه گفتوگوی ملی به المالکی و ائتلاف دولت قانون پیوستند.
عمده افراد دیگری که از آنها به عنوان 40 تشکل حاضر در ائتلاف دولت قانون یاد میشود، عمدتاً اعضای شوراهای اداری استانها و یا اعضای شوراهای بیداری (شبه نظامیان وابسته به دولت المالکی) هستند.

]]>

 

Related articles