دانلود پایان نامه

نتایج پژوهش استین و همکاران (1995) مبنی بر میزان شیوع همبودی اختلالهای اضطرابی و افسردگی در مراکز مراقبتی اولیه بر روی 796 نفر از مراجعهکنندگان به این مراکز نشان داد که اختلال همبود اضطرابی و افسردگی بیشترین میزان اختلالهای روانشناختی (2/19) در میان این مراجعه کنندگان بود و بعد از آن هم اضطراب و افسردگی مختلط (8/12) از میزان بالایی برخوردار بود. این نتایج به طور خلاصه در شکل 1-2 ارائه شده است.

اگرچه نتایج پژوهشهای همهگیرشناسی حاکی از شیوع بالای همبودی اختلالهای اضطرابی و افسردگی دارد، ولی باید به این نکته توجه کرد که آمارهای گزارش شده در این پژوهشها مربوط به سطح تشخیصی است که کمترین میزان سطوح همپوشی بین اختلالهای مذکور را به خود اختصاص میدهد. به عبارت دیگر، اگر شیوعشناسی را در سایر سطوح همپوشی یعنی سطح سندرومی و علایمی بررسی شود، این میزان همبودی چندین برابر افزایش مییابد. هیلر، زودیگ و بوس (1989) اظهار میکنند با توجه به این که اختلالهای اضطرابی و افسردگی در سطوح علایمی، سندرومی و یا تشخیصی طبقهبندی شوند، میزان ارتباطشان متغیر خواهد بود (شکل 2-2). اختلالهای اضطرابی و افسردگی بیشترین همپوشی را در سطح علایمی دارند. برای مثال، برخی از علایم مانند انرژی پایین، بیحوصلگی، مشکل در تمرکز و حافظه، تحریکپذیر بودن، آشفتگی در الگوی خواب و تغذیه میتواند در هر دو طبقه اضطرابی و افسردگی یافت شود. با توجه به شکل 2-2، کمترین میزان همپوشی بین اختلالهای اضطرابی و افسردگی در سطح تشخیصی است.
سطح علایمی
سطح سندرمی
اختلال افسردگی
سطح تشخیصی
اختلال اضطرابی
سطح تشخیصی
سطح سندرمی
سطح علایمی
شکل 2-2. مدل مفهومی از همبودی اختلالهای اضطرابی و افسردگی در سطوح مختلف (هیلر، زودیگ و بوس، 1989)
علاوه بر همبودی همزمان اضطراب و افسردگی، همبودی متوالی بین این دو اختلال نیز بسیار بالاست. به عبارت دیگر، احتمال بسیار زیادی وجود دارد که اختلال‌های اضطرابی در آینده منجر یا منتهی به افسردگی شود (هامن و رودولف، 2003). این مسأله در مطالعات متعددی گزارش شده است. برای مثال پژوهش‌ها نشان داده است که اختلال‌ اضطراب اجتماعی و اضطراب فراگیر همبودی متوالی بالایی با افسردگی دارند (براون و همکاران، 2001).
پیامدهای اختلالهای همبود اضطرابی و افسردگی
اگرچه هر یک از اختلالهای اضطرابی و افسردگی به تنهایی آسیبهای جدی در زمینههای اجتماعی، شغلی، تحصیلی، روانشناختی و عملکردی به بار میآورند، ولی این وضعیت در افراد مبتلا به اختلالهای چندگانه و همزمان اضطرابی و افسردگی به مراتب پیچیدهتر و آسیبرسانتر است. افراد مبتلا به اختلالهای همبود اضطرابی و افسردگی، نسبت به هر یک از اختلالهای اضطرابی و افسردگی به تنهایی، میزان بهبودی خودبهخودی پایینتری در پیگیریهای طولانیمدت دارند و عملکرد اجتماعی این افراد (60 درصد) در مقایسه با اختلال افسردگی (48 درصد) و اضطرابی (23 تا 49 درصد) بیشتر آسیب میبیند (براون و همکاران، 2005). همچنین، افراد مبتلا به اختلالهای اضطرابی و افسردگی همبود، ویژگیهای بالینی و شخصیتی خاصی دارند که آنها را با مشکلات بیشتری مواجه میکنند که در جدول 3-2 به برخی از آنها اشاره شده است (استفن و مککوید، 2005).
جدول 2-2. برخی ویژگی‌های بالینی و شخصیتی افراد مبتلا به اختلالهای همبود اضطرابی و افسردگی (استفن و مککوید، 2005)
ویژگیهای بالینی و شخصیتی
1. سن پایین ابتلا
14. مراجعه به متخصصین غیر روانپزشکی
2. شدت بیشتر علایم

دسته‌ها: داغ ترین ها