روش ‌های اندازه‌گیری ریسک

برای اندازه‌گیری ریسک معیارهای گوناگونی مطرح شده است. کولی[1] مقیاس‌های آماری دامنه تغییرات، دامنه تغییرات، دامنه نیمه میان چارکی، واریانس، انحراف استاندارد[2]، انحراف مطلق از میانگین، نیمه واریانس، حد اطمینان پایین، بتا، ضریب تغییر چارک، چولگی، کشیدگی و ضریب تغییر را برای اندازه‌گیری ریسک معرفی کرده است.

این معیار را می‌توان به سه گروه مشخص تقسیم کرد:

هفت معیار اول اکثراً قابل جانشینی به نظر می‌رسند، زیرا که موضوع واحدی را اندازه‌گیری می‌کنند، بتا اطلاعات اضافی دیگری را فراهم می‌نماید. اما با گروه اول در یک طبقه قرار می‌گیرد. آنچه قابل توجه به نظر می‌رسد، این است که چولگی و کشیدگی، اطلاعات مفید و متمایز دیگری (غیرمرتبط با بتا) را فراهم می‌کند، بدین معنی که اگر دو سهم وجود داشته باشد یکی با توزیع نرمال و دیگری عایدات چوله به راست، سرمایه‌گذار آنها را یکسان ارزیابی نخواهد کرد. (خواجوی، 1383)

امروزه از سه معیار زیر در حوزه‌ مالی بیشتر استفاده می‌شود:

انحراف استاندارد

یکی از روش‌های اندازه‌گیری ریسک، انحراف استاندارد است. انحراف استاندارد بیانگر انحراف بازده از مقدار مورد انتظار است. این که بازدهی‌های مورد انتظار دارای چه میزان پراکندگی خواهند بود. هر چه میزان این پراکندگی‌ها بیشتر باشد، انحراف استاندارد نیز بیشتر است و نشان دهنده ریسک بیشتر است و هر چه میزان پراکندگی‌ها کمتر باشد نشان دهنده ریسک کمتر است.

برای محاسبه انحراف استاندارد می‌توان از رابطه 2-1 استفاده کرد. (هاگن[3]، 2004)

معادله 2-1

که در آن

Q(r)= انحراف استاندارد                               r(i)= بازده در زمان i

 

E(r)= بازده مورد انتظار                                 hi= احتمال وقوع بازده در زمان i

مطلب مشابه :  تعریف نشدن اهداف و استراتژیها بر محور عدالت

n= تعداد دوره‌ها

تخمین‌های ذهنی[4]

این روش بیشترتوسط متخصصان و تحلیل‌گران صورت می‌گیرد. موقعی این روش مورد استفاده قرار می‌گیرد که تخمین‌های کیفی بیشتر از تخمین‌های کمی در اندازه‌گیری پراکندگی داده‌ها به کار روند.

ضریب بتا

ضریب بتا معیاری برای اندازه‌گیری ریسک سیستماتیک محسوب می‌شود که میزان حساسیت یک سهم را نسبت به کل بازار می‌سنجد. اگر بازده بازار هر بازده یک سهم را در یک دوره زمانی مورد بررسی قرار دهیم، میزان حساسیت آشکار می‌شود.

بتا چیزی جز شیب خط یا ضریب زاویه آن نمی‌باشد که بیان می‌کند به ازاری تغییر در بازده بازار، بازده یک سهم چگونه تغییر می‌یابد برای اندازه‌گیری اینکه یک درصد تغییر در بازده بازار چند درصد تغییر در بازده سهم ایجاد می‌شود، باید ضریب بتا یا شیب خط را اندازه‌گیری کرد. (خواجوی، 1383).

با استفاده از رابطه 2-2 می‌توان عامل بتا را تعیین کرد : (هاگن، 2004)

که در این معادله:

Bj= بتای سهم j

Covry,rm=کوواریانس بین بازده سهم J  و بازده بازار

= واریانس بازده بازار

[1] cooley

[2] Standard Deviation

[3] – Haugen

[4] – Subjective Estimates

دسته بندی : داغ ترین ها