دانلود پایان نامه

. برای اطلاعات بیشتر در مورد رسم ازدواج با محارم در بین زردشتیان به صفحه 70 مراجعه نمائید.
. در دین زردشتی نیز مردارخواری به شدت نهی شده است. مردارپزی نیز از جمله گناهانی یاد شده است که موجب آلودگی میشود و فرد برای پاک شدن از گناه آن، باید توبه نماید (ر.ک. دینکرد پنجم، آوانویسی، ترجمه، تعلیقات، واژهنامه و متن پهلوی از ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران، معین، 1386، 10:9؛ 3:10).
. صدیقی، غلامحسین، جنبشهای دینی ایرانی در قرنهای دوم و سوم هجری، تهران، پاژنگ، 1372، صص 161-162.
. گردیزی، ص 181؛ عوفی، ص 226.
. بیرونی، ص 314؛ خوافی، ص 280.
. ابنندیم، ص 483.
. گردیزی، ص 181؛ ابنندیم، ص 483؛ عوفی، ص 226.
. حدودالعالم …، ص 94.
. بیرونی، ص 314؛ گردیزی، ص 181؛ برخی منابع تعداد نمازها را پنج نماز ذکر کردهاند (ر.ک. ابنندیم، ص 483).
. ابنندیم، ص 456.
. همو، همانجا. هفت نماز برای برگزیدگان و چهار نماز برای نیوشاگان.
. مینوی خرد، ترجمه احمد تفضلی، تهران، توس، 1385.
. هاونگاه (Havani)، رپیتوینگاه (Rapithwina)، ازیرینگاه (Uzayērina)، اَویسْروتریمگاه (Aiwisrūthima)، اُشَهینْگاه (Ušahina).
. yaðāhuvairya: این دعا در پهلوی به صورت اهنور، اهنود یا اهونور (Ahūnawar) و در اوستا به صورت اهون ویریه (Ahunavairya) آمده و هنگامی خوانده میشود که فردی قصد رفتن به جایی دارد یا کارهای دیگری چون دیدار از بزرگان (شایست ناشایست، ترجمه کتایون مزداپور، تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1370، 19: 2)، گذشتن از آب، رفتن به سفر، جنگیدن، کاشتن درخت، افشاندن تخم، خواستگاری، خرید چهارپا، عطسه زدن (صد در نثر، در 7)، خلال کردن ناخن (همان، در 14)، خوابیدن (همان، در84)، پاک نمودن خانه از لاشه، مردار و کارهایی از این قبیل را انجام میدهد. در وندیداد آمده است که برای پاک کردن خانه، آتش، آب، خاک، چهارپایان، گیاهان، ستارگان، ماه، خورشید و همه آفریدگان نیک اهورهمزدا باید اهون ویریه خوانده شود (فرگرد 11).
. Ašemvohū: دعای اشم وهو (یسنا 7: 1) دعایی است که خواندن آن موجب دور شدن دیوان و اهریمنان و تعجیل در ظهور منجیها میشود. هنگام خوردن غذا و پس از آن، هنگام خوابیدن و پس از بیدار شدن و هنگام جان کندن این دعا خوانده میشود (صد در نثر، در80).
. Fšūšōmaðra: این دعا برای توفیق، ترقی، فراوانی و گشایش و همچنین برای غلبه بر دیوان، جادوگران، راهزنان و غیره خوانده میشود (ر.ک. عفیفی، رحیم، اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی، تهران، توس، 1374، ص 438، 439، 449، 581، 619، 651).
. پورداود، ابراهیم، خرده اوستا: جزوی از نامۀ مینوی اوستا، انتشارات انجمن زردشتیان ایرانی- بمبئی و انجمن ایران لیگ بمبئی، بیتا، صص 103-105، 150- 151.
. در خرده اوستا پنج نمازی که به خورشید، مهر، ماه، آب و آتش مربوطند، به ترتیب خورشیدنیایش، مهرنیایش، ماهنیایش، اردویسورنیایش و آتش بهرامنیایش خوانده شده است.
. اوستا: کهنترین سرودها و متنهای ایرانی، ترجمه جلیل دوستخواه، تهران، مروارید، 1387، صص 894-896.
. بیرونی، ص 314؛ گردیزی، ص 181.
.Parâhôm.
. ویدن گرن، گئو، دینهای ایران، ترجمه منوچهر فرهنگ، بیجا، انتشارات آگاهان، 1377، صص 158-159.
. این کلمه به اشکال مختلف باج، واج، واچ، باز و ژاژ به کار میرود و صورت اوستایی آن (vač) و صورت پهلوی آن (vâj) یا (vâjak) است.
. دینکرد پنجم، آوانویسی، ترجمه، تعلیقات، واژهنامه و متن پهلوی از ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران، معین، 1386.
. درایانجوشی و درایانخورشی به معنی سخن گفتن در هنگام خوردن غذاست. این واژه از واژه درائیدن؛ به معنی سخن گفتن و از واژههای اهریمنی است (ر.ک. عفیفی، ص 509).
. معین، محمد، مزدیسنا و ادب پارسی، تهران، دانشگاه تهران، 1338، صص 390-392؛ مهرگان، هوشنگ، جهان بینی ایرانی، تبریز، بینا، 1351، ص 25؛ پورداود، صص 83-84؛ شاهرخ، کیخسرو، آیینه آیین مزدهیسنی، با یادداشتهای سرگرد اورنگ، تهران، بینا، 1337، صص 106-108؛ عفیفی، ص 455، 509؛ متنهای پهلوی، گردآورنده جاماسب جی آسانا، پژوهش سعید عریان، تهران، سازمان میراث فرهنگی کشور، 1382، ص 131.

مطلب مشابه :  حقوق بین الملل محیط زیست

دسته‌ها: داغ ترین ها